پیمان حلف الفضول (جوانمردی)

 
پیامبر اسلام جوانی 20 ساله بود و از آن ‌جایی که فطرتی پاک و سرشتی نیک داشت، نمی‌ توانست ظلم و ستم دیگران را تحمل نماید.
لذا در پیمان ‌هایی که به خاطر دفاع از حق و حقوق محرومین و مظلومین برگزار می ‌شد، شرکت می‌ نمود که یکی از این پیمان حلف الفضول (جوانمردی) است.
ماجرا از این قرار بود که مردی تاجر از قبیله‌ی «زُبَید» کالایی را برای فروش به مکه آورد. کالای او را فردی به نام «عاص بن وائل سهمی» خریداری کرد؛ اما حق و حقوقی و مبلغی که در قبال کالایی که از او خریداری کرده بود، نپرداخت.
او برای گرفتن حقوق خودش به قبایل هم پیمان «عاص بن وائل» رجوع کرد؛ اما کسی به کمک او نشتافت. لذا این مرد تاجر به بالای کوه «ابوقیس» رفت و از دیگران تقاضای کمک نمود.
وقتی که «زبیر» پسر «عبدالمطلب» که کاکای پیامبر اسلام بود، تقاضای کمک او را شنید، قبایل قریش، بنی هاشم، بنی عبدالمطلب، اسد بن عبدالعزّی، زهره بن کلاب و تیم بن مُرّه را جمع نمود. آنان پیمانی را با یکدیگر بستند که از حقوق مظلومین دفاع کنند و به افراد بی‌ کس و بینوا کمک کنند. این پیمان در خانه‌ یی «عبدالله بن جُدعان» بسته شد که پیامبر اسلام نیز در آن شرکت داشت و از این پیمان همیشه اظهار رضایت می ‌نمود به گونه ‌ای که حتی بعد از این که به پیامبری مبعوث شدند، فرمودند: «در خانه ‌ی عبدالله بن جدعان در پیمان شرکت داشتم که دوست ندارم عضویت در آن را با شتران سرخ موی فراوان عوض کنم، و هم اکنون در دوران اسلام نیز اگر مرا به سوی چنین پیمانی فراخوانند، در آن شرکت خواهم کرد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.