نمایندگان مردم نجران

0 151

از مهمترین هیأت ‌هایی که نزد پیامبر اسلام آمدند، هیأت یا وفد نجران بود. نجران از نواحی یمن بود. این هیأت از شصت مرد تشکیل یافته بود، که بیست و چهار نفر از اشراف نجد بودند و از بین این عده، سه نفر از بقیه مشهورتر بودند:
1- عاتِب که امارت و حکومت نجران بر عهده‌ی وی بود و او را عبدالمسیح می‌گفتند.
2- سید که امور فرهنگی و سیاسی نجران را بر عهده داشت و او را اَیهَم یا شرحبیل می‌ نامیدند. وقتی ابن وفد به مدینه وارد شدند، پیامبر اسلام را دیدار نمودند و از آنان سؤالاتی پرسید و آنان را به اسلام فراخواند؛
اما آنان از پذیرفتن اسلام سرباز زدند و ادعا کردند که از قبل اسلام را پذیرفته‌اند؛ اما پیامبر اسلامبه آنان فرمود:
عمل و رفتار شما ثابت می ‌نماید که هنوز به طور واقعی اسلام را نپذیرفته‌اید؛ اما پیامبر اسلام به آنان فرمود:
عمل و رفتار شما ثابت می ‌نماید که هنوز به طور واقعی اسلام را نپذیرفته‌اید:
– ادعا کردن فرزند برای خداوند.
2- اینکه شما گوشت خوک می‌ خورید.
3- عبادت شما برای صلیب.
بحث و گفتگوی آنان پیرامون حضرت عیسی ادامه یافت و وقتی آنان از پذیرش اسلام سرپیچی نمودند، پیامبر آنان را به «مباهله» فرا خواند.
این ماجرا از این قرار بود که هر یک از آنان یعنی پیامبر اسلام و کسانی که از نجران آمده بودند، ادعا می ‌کردند که اعتقاداتشان درست و کامل است. در این موقع بود که خداوند به پیامبر اسلام امر فرمود که:
«اگر آنان ادعا می ‌کنند که عقایدشان درست است، پس آنان زنان و فرزندانشان را فرا خوانند و شما نیز پسران و فرزندانتان را فراخوانید و آنگاه بگویید:لعنت خدا بر دروغگویان باد»!
بعد از اینکه پیامبر اسلام این وحی الهی را به آن گروه رسانید، گفتند:
بگذار تا فکر نماییم و بعد برای این کار نزد تو بیاییم. آنان وقتی که این کار را بین دانایان خویش به مشورت گذاشتند، به این نتیجه رسیدند که محمد پیامبر خداست و پی بردند که هر قومی که با پیامبر اسلام مباهله نمودند، هلاک شدند؛
بنابراین با پیامبر اسلام وداع و خدا حافظی نمودند و بر جزیه دادن صلح نمودند.
خداوند آیه‌ ای که در ارتباط با مباهله نازل نموده است، این گونه بیان می‌نماید:
﴿فَمَنۡ حَآجَّكَ فِيهِ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلۡعِلۡمِ فَقُلۡ تَعَالَوۡاْ نَدۡعُ أَبۡنَآءَنَا وَأَبۡنَآءَكُمۡ وَنِسَآءَنَا وَنِسَآءَكُمۡ وَأَنفُسَنَا وَأَنفُسَكُمۡ ثُمَّ نَبۡتَهِلۡ فَنَجۡعَل لَّعۡنَتَ ٱللَّهِ عَلَى ٱلۡكَٰذِبِينَ٦١﴾ [آل عمران: 61]
«هرگاه بعد از علم و دانشی که (درباره‌ی مسیح) به تو رسیده است (باز) کسانی با تو به ستیز پرداختند، بریشان بگو:بیایید ما فرزندان خود را دعوت می‌کنیم و شما هم زنان خود را فرا خوانید، و ما خود را آماده می‌سازیم و شما هم خود را آماده بسازید! سپس دست دعا به سوی خدا بر می‌داریم و نفرین خدا را برای دروغگویان آرزو می‌کنم»

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نوزده − 5 =