نامه پیامبر اسلام به سران کشورها

بعد از صلح حدیبیه که قدرت اسلام به اثبات رسید، مسلمانان فرصت تازه ‌ای برای گسترش و نشر اسلام یافتند و این بزرگترین آرزوی آنان بود؛
چرا که تمامی رنج ‌ها و مشقت‌ هایی که تاکنون متحمل گردیده بودند، فقط به خاطر گسترش اسلام بود.
یکی از راه ‌هایی که پیامبر اسلام برای تبلیغ اسلام مناسب دید، دعوت پادشاهان و سران کشور ها بود.
از آن‌جایی که نامه‌ ها باید مهر می‌ داشتند، پیامبر اسلام به فکر افتادند تا برای اینکار مهری بسازند؛ بنابراین انگشتری نقره ‌ای ساختند که نقش نگین آن «محمد رسول الله» بود.
افراد هم که مامور رساندن نامه گردیدند، افرادی خبره و با بصیرت بودند.
پیامبر اسلام به پادشاهان کشور های مختلف از جمله پادشاهان کشور‌ های زیر نامه نوشت و آن ‌ها را به اسلام دعوت نمود:
1- نامه‌ به پادشاه کشور حبشه
پادشاه کشور حبشه که «نجاشی» لقب گرفته بود و نامش اصمحة بن اَبْجَر بود.
پیامبر اسلام در این نامه ابتدا او را به یکتایی و یگانگی خداوند دعوت نمود و بعد از آن عیسی را روح و کلمه‌ ی خدا نامید که خداوند متعال او را به مریم بتول ارزانی داشته است.
نجاشی نیز طی نام ه‌ای که به پیامبر اسلام نوشت، بر یگانگی و یکتایی خداوند اقرار نمود و پیامبر را تصدیق نمود و به پیامبر اسلام گفت:
ای پیامبر اسلام من با تو و پسر کاکایت (جعفر) بیعت کردم .
او همچنین نامه‌ ی پیامبر اسلام را بسیار گرامی داشت و حامل نامه را که «عمرو بن امیه ضُمری» بود، بسیار مورد اکرام و احترام قرار داد.
2- نامه‌ به پادشاه ایران
پادشاه ایران در زمان پیامبر اسلام فردی به نام «خسرو پرویز» بود.
پیامبر اسلام در این نامه او را به اسلام دعوت نمود وفرمود: اسلام بیاور تا سالم بمانی و اگر از پذیرش اسلام خوداری نمودی، گناه تمام مجوسیان (زرتشتیان) بر گردن تو خواهد بود، برای بردن این نامه، پیامبر اسلام «عبدالله بن حذافه ‌ی سهمی» را انتخاب کرد.
وقتی که نامه ‌ی پیامبر اسلام به دست خسرو پرویز رسید، از شدت ناراحتی، نامه را پاره کرد و گفت: برده‌ ای ناچیز نام خود را قبل از نام من می ‌نویسد؟ پیامبر اسلام وقتی از این خبر اطلاع پیدا کرد، فرمود: خداوند پادشاهی و سلطنتش را پاره پاره کند!
خداوند این دعای پیامبر اسلام را با فتح ایران در زمان خلافت حضرت عمر متحقق ساخت !
3- نامه به مقوقس، پادشاده مصر :
این نامه را حطب بن ابی بلتعه به مصر برد.
4- نامه‌ به قیصر، پادشاه روم :
پیامبر اسلام دحیه‌ بن خلیفه‌ کلبی را برای رساندن این نامه برگزید.
5- نامه‌به منذر بن ساوی، حاکم بحرین :
این نامه را علاء بن حضرمی از سوی پیامبر اسلام به نزد منذر برد.
6- نامه‌ به هوذة بن علی، فرمانروای یمامه :
پیامبر اسلام بردن این نامه را به سلیط بن عمرو عامری واگذار کرد.
7- نامه‌ به حارث بن ابی شمر غسانی، فرمانروای دمشق :
پیامبر اسلام برای بردن این نامه، شجاع بن وهب را برگزید.
8- نامه‌ به جَيْفَر، پادشاه عُمان :
پیامبر اسلام برای بردن این نامه عمر و عاصر را برگزید.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.