غزوه‌ یی خیبر

غزوه‌ خیبر در سال هفتم هجری اتفاق افتاد.
خیبر شهری بزرگ و دارای قلعه‌‌ ها و کشتزار های فراوان بود.
در خیبر عده ‌ای یهود زندگی می‌ کردند که همیشه اعراب را علیه پیامبر اسلام و مسلمانان می ‌شورانیدند و حتی غزوه ‌ی خندق به تحریک آنان به وجود آمد و یهود بنی قریظه را نیز علیه پیامبر اسلام شورانیدند.
پیامبر اسلام وقتی از ناحیه ‌ی دشمنان اسلام و خصاً قریش، اطمینان حاصل پیدا نمود، در صدد بر آمد تا از ناحیه‌ی یهود خیبر نیز آسوده خاطر گردد؛ بنابراین در محرم سال هفتم دستور داد تا مسلمانان برای جنگ با یهود خیبر آماده شوند.
پیروزی خیبر را خداوند به مسلمانان وعده داده بود. آنجا که می‌فرماید:
﴿وَعَدَكُمُ ٱللَّهُ مَغَانِمَ كَثِيرَةٗ تَأۡخُذُونَهَا فَعَجَّلَ لَكُمۡ هَٰذِهِ﴾ [الفتح: 20]
«خداوند دست یافتن به غنایم فراوانی را در جنگ خیبر به شما وعده داده است»
در این غزوه تنها کسانی اجازه داشتند همراه پیامبر بروند که در صلح حدیبیه شرکت داشتند؛
زیرا خدا کسانی را که از رفتن در غزوه ‌ی حدیبیه سرپیچی نمودند، متخلف نامید و هدف آن ‌ها را فقط به دست آوردن غنایم بیان نمود.
پیامبر اسلام دستور حرکت به سوی خیبر را صادر فرمود. وقتی که پیامبر اسلام و مسلمانان به خیبر رسیدند، با صدای بلند به الله اکبر گفتن و تکبیر و دعا نمودن مشغول گردیدند.
پیامبر اسلامفرمود:
«برخو مهر آورید و صدایتان را پایین بیاورید؛ زیرا شما کسی را به تکبیر یاد می‌ کنید که نه کر است و نه غایب است، شما خدا را یاد می ‌کنید و برای خود دعا می ‌کنید؛ در حالی که او می ‌شنود و نیازی به بلند کردن صدا ندارد»
با حرکت پیامبر اسلام به سوی خیبر، سر دسته ‌ی منافقان، «عبدالله بن اُبی» برای یهودیان پیام فرستاد و گفت: قصد نبرد با شما کرده و به سوی شما می ‌آید، از او نهراسید؛
چون تعداد شما بسیار زیاد و تعداد آنان کم است و هیچ‌ گونه سلاح و تجهزات نظامی ندارند.
یهودیان نیز دو نفر را نزد قبیله‌ ی غطفان فرستادند و به آنان وعده دادند که در صورت پیروزی بر مسلمانان، نصف محصول خرمای خودشان را به آنان خواهند داد.
مسلمانان قلعه‌ های یهودی نشین خیبر را یکی پس از دیگری تصرف کردند و تنها قلعه ‌ای که تصرف آن به طول انجامید، قلعه ‌ی «ناعم» بود.
پیامبر اسلام در یکی از روزها فرمود:
فردا پرچم را به دست کسی خواهم داد که او، خدا و پیامبرش را دوست می ‌دارد و خدا و پیامبر نیز او را دوست دارند.
فردای آن روز، پیامبر اسلام پرسیدند علی کجاست؟ گفتند: علی چشمش درد می ‌کند.
پیامبر اسلام کسی را دنبال علی فرستاد و وقتی که علی آمد، آب دهان مبارک خویش را چشمان علی نمود و علی همان ساعت شفا پیدا نمود به گونه ‌‌ای که گویی اصلاً چشم درد نداشته است. آنگاه پرچم را به علی سپرد.
با فتح این قلعه، مسلمانان به ابزار جنگی زیاد و منجنیق و مواد غذایی بسیار، دست پیدا نمودند و یهودیان خیبر شکست خوردند و تسلیم مسلمانان گردیدند.
به این ترتیب یهودیان خلع سلاح شدند و از خون ریزی بیشتر و خطر انها به مسلمانان کاسته شد !

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.