عمره‌ یی قضا

پیامبر اسلام در سال ششم هجری برای زیارت خانه خدا قصد رفتن به سوی مکه را نمود؛
اما کفار مانع این عمل گردیدند و طبق صلح حدیبیه مقرر شد که سال آینده برای انجام دادن حج به مکه بیایند و قریش سه روز مکه را ترک نمایند تا پیامبر اسلام و اصحاب در مکه بمانند.
در سال هفتم هجری پیامبر اسلام و اصحابش که سال گذشته همراه او در حدیبیه بودند، تصمیم گرفتند که به مکه بروند، و غیر از چند اسلحه که در صورت نیاز بتوانند از آن استفاده نمایند، اسلحه ‌ای دیگر همراه نبردند.
با ورود مسلمانان به مکه، کفار، مکه را ترک نمودند تا طواف مسلمین را نبینند و هنگامی که پیامبر اسلام از گردنه‌ «کداء» خواست وارد مکه گردد، این اذکار را می‌فرمود:
«لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ، صَدَقَ وَعْدَهُ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ، وَاَعَزَّ جُنْدَهُ وَهَزَمَ اُلأحْزابَ كُلَّهُ»
«هیچ معبود بر حقی نیست غیر از «الله»، خداوند متعال به وعده ‌اش وفا نمود و بنده‌ اش (پیامبر ج) را یاری داد و سپاه و لشکر اسلام را عزت داد به تنهایی تمامی احزاب و گروه‌ های مشرکین و کفار را شکست داد»
پیامبر اسلام در حالی که سوار بر شتر بود به طواف خانه کعبه پرداخت و به مسلمانان دستور داد تا سه بار اول طواف را به صورت نیمه دویدن انجام دهند، تا از خود نیرومندی نشان دهند؛
برای اینکه که کفار می ‌گفتند که: کسانی که امروز طواف خانه ‌ی خدا می ‌کنند، تاب و گرمای سوزان مدینه آنان را ناتوان کرده است.
پیامبر اسلام همرا با اصحاب و یارانش با کمال نیرومندی و قدرت، طواف خانه کعبه را انجام دادند و سرهای خود را تراشیدند و سعی بین صفا و مروه را نیز انجام دادند.
در مقابل، کفار هم توانمندی و هم سرعت حرکت مسلمانان را دیدند و این برخلاف آن چیزی بود که آنان فکر می ‌کردند.
بعد از انجام حج، پیامبر اسلام به وعده ‌ی الهی پی برد که فرموده بود:
﴿لَّقَدۡ صَدَقَ ٱللَّهُ رَسُولَهُ ٱلرُّءۡيَا بِٱلۡحَقِّۖ لَتَدۡخُلُنَّ ٱلۡمَسۡجِدَ ٱلۡحَرَامَ إِن شَآءَ ٱللَّهُ ءَامِنِينَ﴾ [الفتح: 27].
«خداوند خواب را راست و درست به پیامبر خود نشان داده است.
به خواست و اراده‌ خدا، همه‌ شما در امن و امان و سر تراشیده و موی کوتاه کرده و بدون ترس داخل مسجد الحرام خواهید شد…»

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.