شروع جنگ بدر

مسلمانان همچنان در انتظار رویارویی با کفار بودند تا اینکه لحظه ‌ی موعود فرا رسید.
پیامبر اسلام قبلاً اطلاعاتی از تعداد سپاه کفر به دست آورده بود و حتی بعضی از سپاهیان کفر هم راضی به رویارویی با پیامبر نبودند؛
از جمله عتبه بن ربیعه. اما ابو جهل با حالتی از کبر و غرور همچنان بر ادامه‌ ی جنگ اصرار می ‌ورزید.
پیامبر اسلام هنگامی که سپاهیان ابو جهل را دید، دست به دعا برداشت و چنین گفت:
« خداوندا! این طایفه ‌های قریش ‌اند که با دنیایی از کبر و غرور و ناز آمده‌ اند تا با تو بجنگند و فرستاده ‌ی تو را تکذیب کنند.
خداوندا! آن پیروزی ‌ای که مژده‌ اش را به من داده ‌ای، نصیبم گردان!
خداوندا! همین امروز کارشان را یکسره فرما!».
دو گروه در برابر یکدیگر صف آرایی نموند؛ ابتدا جنگ تن به تن شروع شد؛ سه تن از کفار و سه تن از مسلمانان.
افراد کفار عبارت بودند از: ولید بن عتبة، عتبة بن ربیعه و شیبة بن ربیعه. افراد مسلمانان عبارت بودند از: علی بن ابی ‌طالب، حمزه، کاکای پیامبر و عبیدة بن حارث.
در اولین در گیری میان علیس و ولید، علیس ولید را به قتل رسانید، حمزه نیز شیبه را به قتل رسانید و عبیده و عتبه هرکدام به دیگری ضربه‌ ای زدند و در این هنگام علی و حمزه بر عتبه حمله بردند و او را به قتل رساندند، و عبیده را به عقب صف رسانیدند تا درمان شود.
نتیجه ‌ی نهایی این جنگ مشخص بود؛
زیرا از همان ابتدا سه جنگجوی مشهور قریش به قتل رسیده بودند.
این بود که قریش از کشته شدن این سه جنگجو آشفته و مضطرب گردیدند و بر سر مسلمانان شوریدند.
تعداد مسلمانان 313 یا 314 نفر و تعداد کفار 900 نفر بود، و از لحاظ نیرو و تعداد و وسایل و ابزار جنگی یک جنگ نابرابر بود؛
به این خاطر مسلمانان در ابتدا دچار هراس و ترس گردیدند و به راز و نیاز با پروردگار پرداختند و با وجود این که یورش ‌های متعددی از جانب کفار بر مسلمانان وارد می‌آمد، مسلمانان آنان را با یاری پروردگار دفع می‌کردند.
پیامبر اسلام نیز از همان لحظه ‌های اول شروع جنگ، به راز و نیاز با پرودگار پرداخت و این چنین دعا می‌کرد:
«خداوندا! آن نویدی را که به من داده بودی، به انجام برسان! خداوندا! من وفای به عهد و تحقق وعده‌ ی تو را از تو می‌طلبم».
هنگامی که جنگ به اوج خود رسید و شدت یافت، پیامبر اسلام با پروردگار چنین راز و نیاز کرد:
«خداوندا! اگر این جماعت امروز از دست بروند، دیگر کسی تو را نخواهد پرستید»
نتیجه نهایی جنگ بدر
زمانی که خداوند پایداری و استقامت مسلمانان را مشاهده نمود و راز و نیاز پیامبر اسلام را نیز شنید، امداد و کمک‌های غیبی خویش را نازل فرمود و فرشتگان را به رای یاری مسلمانان فرستاد؛ خداوند در این‌باره می‌فرماید:
﴿أَنِّي مُمِدُّكُم بِأَلۡفٖ مِّنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ مُرۡدِفِينَ٩﴾ [الأنفال: 9].
«من به واسطه‌ی یکهزار تن از فرشتگان که پیاپی فرود آیند، شما را کمک و یاری خواهم کرد»
در آن روز هیچ اثری از خستگی و فرسودگی در وجود مسلمانان یافت نمی‌ شد؛
زیرا خداوند مدد و نصرت خویش را نصیب مسلمانان گردانیده بود.
سرانجام نتیجه‌ ی جنگ به نفع مسلمانان پایان یافت و حدود هفتاد تن از سران کفار، کشته و حدود هفتاد نفر نیز اسیر گردیدند.
در ارتباط با اسیران جنگی، پیامبر اسلام با یاران و اصحابش به مشورت پرداخت؛
نظر ابوبکر این بود که از آنان فدیه بگیرند و آنان را آزاد نمایند و کسانی که قادر به پرداخت فدیه نیستند، ده نفر از مسلمانان را تعلیم دهند و در مقابل آن، آزاد گردند. عمر گفت: این اسیران، همه رهبران و سران کفار هستند، آنان را بکش تا از دست آنان راحت شوی و دوباره طمع جنگ با تو را در سر نپرورانند. اما پیامبر اسلام که انسانی خوش قلب و رؤوف بودند، نظر ابوبکر را پذیرفتند و آنان را در ازای گرفتن فدیه آزاد نمودند.
و کشته شدگان را نیز در یکی از چاه‌ های بدر دفن کردند.
عوامل پیروزی مسلمانان
مهم‌ترین عوامل پیروزی مسلمانان در جنگ بدر را می‌ توان در چند مورد خلاصه کرد:
1- نصرت و امداد الهی که با فرستادنِ فرشتگان و نزول باران، مسلمانان را یاری رساند.
2- ایمان و تقوای مسلمانان که باعث گردید در مقابل کفار پایداری و استقامت ورزند، آنجا که خداوند می‌فرماید:
﴿وَلَقَدۡ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ بِبَدۡرٖ وَأَنتُمۡ أَذِلَّةٞۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ١٢٣﴾ [آل عمران: 123]
«خداوند شما را در بدر پیروز گردانید و حال آنکه (نسبت به کافران) ناچیز (و از ساز و برگ اندکی برخوردار) بودید، پس از خدا بترسید، باشد که شکر او را جای آورده باشید»
3- رهبری و هدایت خردمندانه‌ی پیامبر اسلام به گونه‌ ای که از ابتدای جنگ همواره در صدد سربلندی و عزت مسلمانان بود و با سخنان دلنشین خود، مسلمانان را تشویق به جنگ می‌فرمود.
پیامبر اسلام در بحبوحه ‌ی جنگ فرمود:
«سوگند به آن که جان محمد در دست اوست! امروز هر مسلمانی که با اینان مبارزه کند و صابرانه و مخلصانه و روی به جبهه نه پشت به جبه کشته شود، خداوند او را داخل بهشت خواهد کرد»

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.