سریه یی‌ رجیع و بئر معونه

سریه یی‌ رجیع
در سال چهارم هجرت عده ‌ای از اعراب قبیله «عَضَل و قاره» نزد پیامبر اسلام آمدند وتقاضا کردند که افرادی را از مسلمانان همراه آنان بفرستد تا به آن‌ ها قرآن بیاموزند.
پیامبر اسلام شش یا به قولی ده نفر از مسلمانان را با آنان فرستاد. وقتی آنان به رَجیع رسیدند، بنی لحیان بر سر آنان ریختند و غیر از دو نفر که فرار نمودند، بقیه‌ ی آنان را به شهادت رساندند.
و دو نفری را که فرار نمودند، دستگیر نمودند و تحویل قریش دادند و آنان نیز به قصاص کشته شدگانِ بدر، آنان را به شهادت رساندند.
سریه یی‌ بئر معونه
در ماه صفر سال چهارم هجرت علاوه بر سریه ‌ی رجیح، ماجرای غم‌انگیز دیگری نیز به وقوع پیوست که آن را سریه‌ ی بئر معونه نامیدند؛
ماجرا از این قرار بود که: عده ‌ای از قبیله بنی عامر که در نجد زندگی می ‌کردند، نزد پیامبر اسلام آمدند. آنان از پیامبر اسلام خواستند که تعداد از اصحاب را برای تبلیغ دین اسلام به نجد بفرستد تا شاید مردم نجد به دین اسلام ایمان بیاورند.
پیامبر اسلام نیز تعداد چهل و یا هفتاد نفر از اصحاب را به نجد فرستاد و «منذر بن عمرو» را به عنوان فرمانده‌ ی آنان انتخاب نمود.
اینان همگی از حافظان قرآن و اصحاب مشهور بودند. این صحابه حرکت خود را به سمت نجد آغاز کردند تا اینکه به منطقه‌ ای به نام «بئر معونه» رسیدند.
در آنجا «عامر بن طفیل» و قبیله ‌ی بنی سُلیم بر اصحاب پیامبر اسلام یورش بردند و همه‌ ی آنان را به شهادت رساندند و تنها دو نفر به نام ‌های «عمرو بن اُمیّه ضُمری» و «منذر بن عقبة بن عامر» از آن صحنه جان سالم به در برده بودند.
«منذر» وقتی چنین حادثه ‌ای را مشاهده کرد، با آنان به مبارزه برخاست و به شهادت رسید و «عمرو» به اسارت در آمد و جان سالم به در برد.
پیامبر اسلام از این حادثه بسیار ناراحت و اندوهگین گردید و مدت یک ماه در قنوت نماز صبح بر قاتلانِ آنان با اسم و رسم نفرین نمود.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.