بنای مسجد

اولین اقدام پیامبر اسلام پس از ورود به مدینه، بنای مسجد بود.
این مسجد در همان مکانی بنا گردید که شتر آن حضرت در آنجا خوابیده بود.
و زمین آن که متعلق به دو نفر یتیم بود، خریداری گردید و ساخت و ساز آن شروع شد.
پیامبر اسلام ستون‌ های آن را از ساقه ‌ی درختِ خرما و سقف آن را نیز از برگِ درخت خرما و ارتفاع آن را کمی بلندتر از قامت انسان قرار داده و خودش هنگام بنای مسجد همراه مهاجرین و انصار به ساختِ آن مشغول بود و با خود این بیت شعر را زمزمه می‌کرد:
اَللّهُمَّ لاْعِيْشَ اِلاّ اْلآخرة
فَاغْفِرْ لِلْاَنصار وَ اُلْمُهاجِرَة
«خداوندا! زندگی بهتر از زندگی آخرت نیست؛
پس آمرزش خود را بر انصار و مهاجرین ارزانی فرما»
در آن قطعه زمین، گور ‌های مشرکان و درختان خرما قرار داشت که پیامبر اسلام دستور داد تا گور‌های مشرکان را بشکافند و درختان را قطع کنند.
مسجد در آن زمان نه تنها به عنوان مکانی برای عبادت و پرستش پرودگار بود؛
بلکه به عنوان دانشگاهی بود که مسلمانان در آنجا تعالیم و دستورات الهی را فرا می‌ گرفتند و تصمیم ‌گیری ‌های مهم در آنجا گرفته و تصویب می ‌شد.
علاوه بر این موارد، مسجد خانه ‌ای بود که بسیاری از بینوایان و فقیران را در خود جای داده و برای کسانی که در مدینه خانه و ثروت و زن و فرزندی داشتند، جای امنی بود.
در کنار مسجد نیز حجره ‌هایی برای زنان پیامبر اسلام ساخته شد

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پانزده − 4 =