تقسیم اوقات شبا روزی پیامبر اعظم صلی الله علیه و سلم

تقسيم اوقات بيست و چهار ساعتهء رسول الله 
تقسيم اوقات رسول الله (صلی الله عليه وسلم) را از بيدار شدن از خواب برای ادای نماز صبح آغاز ميکنم .
1-رسول الله  وقتیکه صبح از خواب بيدار ميشد ، آثار خواب را از چشمان وصورتش دور مينمود . امام مسلم بن حجاج قشيری در صحيح مسلم روايت ميکند که عبدالله بن عباس ميگويد که شبی در نزد ام المومنين ( ميمونه ) که خاله اش ميشد سپری نمود ، وی حديث طويل را روايت ميکند و در حديث ميگويد که رسول الله صلی الله عليه وسلم از خواب بيدار شد ، آثار خواب را با دستانش از رويش دور نمود ، سپس ده آيات اخرين سوره آل عمران را تلاوت نمود .. صحيح مسلم حديث نمبر 1825باب الدعا فی صلاة الليل وقيامه . ( )
2- رسول الله  بعد از بيدار شدن از خواب چندين تسبيحات ، اذکار ودعا ها را ميخواند :
الف :
(الحَمْدُ لِلهِ الَّذِي أَحْيَانا بَعْدَمَا أمَاتَنَا وإلَيْهِ النُّشُورُ»( ) حمد وثنا به الله(جل جلاله) است که مارابعداز مردن ، زنده نمود، وبسوی او بازگشت است.
امام محمد بن اسماعيل بخاری رحمه الله (سبحانه وتعالی) روايت ميکند : عَنْ حُذَيْفَةَ  قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ  إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ مِنَ اللَّيْلِ، وَضَعَ يَدَهُ تَحْتَ خَدِّهِ ثُمَّ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَمُوتُ وَأَحْيَا». وَإِذَا اسْتَيْقَظَ قَالَ: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ». (بخارى:6314) ترجمه: حذيفه  مي گويد: رسول الله (صلی الله عليه وسلم) هنگاميکه در شب به بستر خواب ميرفت دستش را زير رخسارش مي گذاشت و مي گفت :«اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَمُوتُ وَأَحْيَا». يا الله (سبحانه وتعالی) به نام تو مي خوابم و بيدار مي شوم». و هنگاميکه از خواب بيدار مي شد، مي فرمود: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ». يعني حمد و سپاس الله (سبحانه وتعالی) را که ما را از خواب، بيدار كرد و بسوي او حشر خواهيم شد».
بـــ )
(الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي عَافَانِي فِي جَسَدِي وَرَدَّ عَلَيَّ رُوحِي وَأَذِنَ لِي بِذِكْرِهِ)( ) تمامی حمد و ثنا خاص به الله (جل جلاله) است که به جسدم صحت بخشيد ، و روحم را به من باز بر گرداند ، وبه من اجازه داد که ذكرش را ادا نمايم .
جــ :
« لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ – لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ . الْحَمْدُ لِلَّهِ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ -اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي »( ) (هيچ معبودى به جز الله «بحق» وجود ندارد، يكتاست و شريك ندارد، و پادشاهى و ستايش از آنِ اوست، و او بر هر چيز تواناست. الله پاك و منزّه است، و حمد از آنِ اوست، و هيچ معبودى به جز الله «بحق» وجود ندارد، و الله (جل جلاله) بزرگترين است، و هيچ حول و قدرتى بجز از طرف الله (جل جلاله) نيست. يا الهی ا! مرا بيامرز).
د ) تلاوت ده آيت اخير سورهء آل عمران :
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِأُولِي الْأَلْبَابِ (190) الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (191) رَبَّنَا إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ (192) رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ (193) رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ (194) فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ (195) لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلَادِ (196) مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ (197) لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرَارِ (198) وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ (199) يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (200) ترجمه «يقينا در آفرينش آسمانها و زمين، و آمد و رفت شب و روز، نشانه‏هاى (روشنى) براى خردمندان است. همانها كه الله (جل جلاله) را در حال ايستاده و نشسته، و آنگاه كه بر پهلو خوابيده‏اند، ياد مى‏كنند؛ و در اسرار آفرينش آسمانها و زمين مى‏انديشند؛ (و مى‏گويند:) بار الها! اينها را بيهوده نيافريده‏اى! منزهى تو! ما را از عذاب آتش، نگاه دار!. پروردگارا! هر كه را تو (بخاطر اعمالش،) به آتش افكنى، او را خوار و رسوا ساخته‏اى! و براى افراد ستمگر، هيچ ياورى نيست!. پروردگارا! ما صداى منادى (تو) را شنيديم كه به ايمان دعوت مى‏كرد كه: «به پروردگار خود، ايمان بياوريد!» و ما ايمان آورديم؛ پروردگارا! گناهان ما را ببخش! و بديهاى ما را بپوشان! و ما را با نيكان (و در مسير آنها) بميران!. پروردگارا! آنچه را به وسيله پيامبرانت به ما وعده فرمودى، به ما عطا كن! و ما را در روز رستاخيز، رسوا مگردان! زيرا تو هيچ‏گاه از وعده خود، تخلف نمى‏كنى. الله (جل جلاله)، درخواست آنها را پذيرفت؛ (و فرمود:) من عمل هيچ عمل‏كننده‏اى از شما را، زن باشد يا مرد، ضايع نخواهم كرد؛ شما همنوعيد، و از جنس يكديگر! آنها كه در راه الله (جل جلاله) هجرت كردند، و از خانه‏هاى خود بيرون رانده شدند و در راه من آزار ديدند، و جنگ كردند و كشته شدند، بيقين گناهانشان را مى‏بخشم؛ و آنها را در باغهاى بهشتى، كه از زير درختانش نهرها جارى است، وارد مى‏كنم. اين پاداشى است از طرف الله (جل جلاله)؛ و بهترين پاداشها نزد پروردگار است. رفت و آمد (پيروزمندانه) كافران در شهرها، تو را نفريبد!. اين متاع ناچيزى است؛ و سپس جايگاهشان دوزخ، و چه بد جايگاهى است!. ولى كسانى (كه ايمان دارند، و) از پروردگارشان مى‏پرهيزند، براى آنها باغهايى از بهشت است، كه از زير درختانش نهرها جارى است؛ هميشه در آن خواهند بود. اين، نخستين پذيرايى است كه از سوى الله (جل جلاله) به آنها مى‏رسد; و آنچه در نزد الله (جل جلاله)ست، براى نيكان بهتر است!. و از اهل كتاب، كسانى هستند كه به الله (جل جلاله)، و آنچه بر شما نازل شده، و آنچه بر خودشان نازل گرديده، ايمان دارند؛ در برابر (فرمان) الله (جل جلاله) خاضعند؛ و آيات الله (جل جلاله) را به بهاى ناچيزى نمى‏فروشند. پاداش آنها، نزد پروردگارشان است. الله (جل جلاله)، سريع الحساب است. (تمام اعمال نيك آنها را به سرعت حساب مى‏كند، و پاداش مى‏دهد). اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! (در برابر مشكلات و هوسها،) استقامت كنيد! و در برابر دشمنان (نيز)، پايدار باشيد و از مرزهاى خود، مراقبت كنيد و از الله (جل جلاله) بپرهيزيد، شايد رستگار شويد!
3 – رسول الله  قبل از وضوء ، مسواک مينمودند . ( )
4- رسول الله  چبلق يا پاپوش خود را با پاي راست ميپوشيد وبا پاي چپ از پايش خارج مينمود.( )
5- رسول الله  در هر کار از راست شروع کردن را دوست داشت . ( )
رسول الله  و آداب رفتن به تشناب
1-رسول الله  به اساس حيايی که داشت وهر مسلمان بايد چنين حيا داشته باشد ، بخاطر رفع ضرورت انسانی ، بجايی ميرفت که از چشمان مردم پنهان ميبود . ( )
يکی از عادات زشتی که امروز بسياری از مردم پيدا نموده اند ومخالف اخلاق اسلامی ميباشد ، بول نمودن در عقب جاده ها ، در پياده رو ها ، در عقب دريا در جاهاييکه هزاران انسان از آنجا عبور ومرور مينمايند . کسانيکه حقيقتا با رسول الله (صلی الله عليه وسلم) محبت دارند ، بايد با حيا بوده در جايی بروند که از چشمان مردم دور باشند .
2-رسول الله  قبل از داخل شدن به تشناب (بسم الله) ( ) گفته اين دعا را بدون بلند نمودن دست ميخواند ..
اللهُمَّ إِنّي أعُوذُ بِكَ مِنَ الخُبُثِ والخبائِثِ».).( ) الهى! از جن هاى خبيث و پليد، أعم از زن و مرد، به تو پناه مى برم).
4- رسول الله  در داخل تشناب يک سلسله آداب را مراعات مينمود ، وامت خود را به آن توصيه نموده است :
الف : روی ويا پشت بطرف قبله نباشد . ( )
بـ : لباسها از قطرات بول حفظ کردد . ( )
جـ : برای تنظيف شرمگاه از دست چپ استفاده شود. ( )
د : با دست راست شرمگاه مسح نشود. ( )
هـ : از وسايل تنظيف به شکل طاق استفاده شود . ( )
5- رسول الله  هنگاميکه از تشناب خارج ميشد ميگفت (غُفْرانَكَ)( ) (الهى! از تو آمرزش مى طلبم. ( )

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.