آیا کسی است تا صدای این مظلومین را بشنود؟

0 298

آیا در دنیای ما کسی است که صدای این مظلومین را بشنود؟
آیا در جهان اسلام کسی است که صدای این مظلومین به خاک و خون آلود را بشنود؟
آیا در کشور خود ما کسی است که فریاد گلوگیر این مظلومین بشنود؟
آیا حزب، گروه، سازمان، نهاد، بنیاد، مجتمع، مرکز، جمعیت، حرکت، شورای و غیره هست تا فریاد خفه شده این ملت افتیده در عذاب را بشنود؟
آیا در جهان ما تا هنوز کدام سازمان تشکیل نشده که چشم و گوش داشته باشد تا صدای خفقان آواره های جنگ، ظلم، تجاورز، قتل، انفجار، جنایت، فقر، بد امنی، بی امنی، بداخلاقی، انحراف، فحشاء، گمراهی، دین زدایی، لجام گسیختگی، بی بندوباری های اجتماعی، دزدی، زور گویی، اختلاس، رشوت، بی عدالتی، ترور، قاچاق، اختطاف، بسوادی، مرض و امثال این صد ها بدبختی و نیره بختی این مظلومین را بشنود یا بیبیند؟
آیا کسی است که بر حال بدبخت ساخته شده ای ما رحم کند؟
آیا کسی است که بداند ما ملت مستضعف در چه بدبختی و فلاکت به سر میبریم؟
در جواب این همه آیا ها میتوان به صراحت گفت که حالت رقت بار ملت مظلوم ما در چهار دهه تصادفی نبوده بلکه دست های پیدا و نهان در عقب این همه بدبختی قرار داشته که آگاهانه نگذاشتند تا ما همانند سایر ملت های روی دنیا حق استفاده از زمین و آسمان خویش را به طور آزادنه و دلخواه داشته باشیم
و اینکه چرا نگذاشتند تا ما به اختیار خود زندگی کنیم عوامل متعدد در کنار هم قرار گرفته تا یک حلقه ارگانیک معضلات گلوگیر را به ما به ارمغان گذاشتند که اینک درد و رنج آن همه روزه از ما قربانی بی رحمانه می گیرد.
در پهلوی این عوامل سردمداران و زعمای که برسرنوشت این ملت در طول این چهار دهه مسلط شده بودند، اکثرا فاقد تعهد به وطن و ملت و ارزشهای دینی و ملی ما بودند، آگاهانه یا نا آگاهانه سبب عقب مانی ملت و افتیدن آنها در ورطه های مهلک گردیدند.
از طرفی هم به سبب این همه جنایات سازمان یافته در کشور ما و تراکم توطیئه های استخباراتی، نظامی، سیاسی و اقتصادی و مافیایی؛ شعور سیاسی ملت ما را اکثرا به رکود و انجماد روبرو ساخته و از خود ما در ویرانی و بدبختی وطن ما استفاده ابزاری نموده و بدست خویش همدیگر را به تباهی و بدبختی روبرو ساخته و بدست خویش وطن عزیز ما را بالای ما ویران و ویرانه تر کرده می روند.
پس تا زمانیکه خود ما به خود نیامده و از این حالت بدبختی روان خود ها و دیگران را نه رهانیم اصلا دیگران حاضر نیستند تا از منافع خود درقبال ویرانی و تباهی ما بگذرند زیرا ایشان در بدبختی ما آرامی خود ها را می جویند.
قابل یاد دهانی می دانم که سرزمین ما با داشتن حساسیت های : (جیوپولیتیک، جیو اکنامیک و جیو استراتیژیک ) همواره رهگذر زور مندان و اشغالگران و کشور گشایان بوده که هزینه قربانی آنرا باید ما ملت بپردازیم.
اما آنچه از مسلمات تاریخ است: اینکه تا کنون هیچ ستیزه جوی، یورشگر و استعمارگری نتوانسته ازین ملت به خوبی کامه بگیرید و خود را در این سرزمین راحت احساس کند. این ملت در عقب این همه مشقت ها و آوراره گی ها صبح امید بسوی افق روشن را در انتظار دارد. و ما ذلک علی الله بعزیز
و ما علینا الا البلاغ المبین
برادرتان نورالله کوثر
کابل – 21 اسد 1394

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

هفده + 10 =